ترازنامه حسابداری

ترازنامه حسابداری از نگاه پژواک

توسط

ترازنامه حسابداری از نگاه پژواک

ترازنامه حسابداری از نگاه پژواک

ترازنامه چیست؟

اصطلاح ترازنامه به صورت های مالی اطلاق می شود که دارایی ها، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام شرکت را در یک مقطع زمانی خاص گزارش می کند. ترازنامه مبنایی را برای محاسبه نرخ بازده سرمایه گذاران و ارزیابی ساختار سرمایه یک شرکت فراهم می کند. به طور خلاصه، ترازنامه یک صورت مالی است که تصویری از مالکیت و بدهی یک شرکت و همچنین میزان سرمایه گذاری سهامداران ارائه می دهد.1 ترازنامه را می توان با سایر صورت های مالی مهم برای انجام تجزیه و تحلیل بنیادی یا محاسبه نسبت های مالی استفاده کرد. .

ترازنامه چگونه کار می کند

ترازنامه یک نمای کلی از وضعیت مالی یک شرکت در یک لحظه در زمان ارائه می دهد. به خودی خود نمی تواند حسی از روندهایی که در یک دوره طولانی تر انجام می شوند را ارائه دهد. به همین دلیل ترازنامه باید با ترازنامه دوره های قبل مقایسه شود

سرمایه گذاران می توانند با استفاده از تعدادی نسبت که از ترازنامه به دست می آیند، از جمله نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام و نسبت سهم  مالی یک شرکت را دریافت کنند. صورت سود و زیان و صورت جریان های نقدی نیز زمینه ارزشمندی را برای ارزیابی امور مالی یک شرکت فراهم می کند، همانطور که هر یادداشت یا ضمیمه ای در گزارش سود که ممکن است به ترازنامه مراجعه کند، فراهم می کند.

ترازنامه به معادله حسابداری زیر پایبند است که دارایی‌ها از یک طرف و بدهی‌ها به اضافه حقوق صاحبان سهام از سوی دیگر، مانده است:

دلیل آن این است که یک شرکت باید برای همه چیزهایی که در اختیار دارد (دارایی ها) یا با قرض گرفتن پول (برعهده گرفتن تعهدات) یا گرفتن آن از سرمایه گذاران (انتشار حقوق صاحبان سهام) بپردازد.

اگر شرکتی وام پنج ساله 4 میلیارد ریالی از بانک بگیرد، دارایی های آن (مخصوصاً حساب نقدی) 4 میلیارد ریال افزایش می یابد. بدهی های آن (به ویژه، حساب بدهی بلندمدت) نیز 4 میلیارد ریال افزایش می یابد و دو طرف معادله را متعادل می کند. اگر شرکت 8 میلیارد ریال از سرمایه گذاران بگیرد، دارایی های آن و همچنین حقوق صاحبان سهام آن تا این میزان افزایش می یابد. کلیه درآمدهایی که شرکت مازاد بر هزینه های خود ایجاد می کند به حساب حقوق صاحبان سهام وارد می شود. این درآمدها در سمت دارایی‌ها متعادل می‌شوند و به صورت نقد، سرمایه‌گذاری، موجودی یا سایر دارایی‌ها ظاهر می‌شوند.

ملاحظات ویژه

همانطور که در بالا ذکر شد، می توانید اطلاعاتی در مورد دارایی ها، بدهی ها و حقوق صاحبان سهام در ترازنامه یک شرکت بیابید. دارایی ها باید همیشه برابر بدهی ها و حقوق صاحبان سهام باشد. این به این معنی است که ترازنامه باید همیشه تعادل داشته باشد، از این رو نام آن است. اگر تعادل نداشته باشند، ممکن است مشکلاتی از جمله داده‌های نادرست یا نادرست، خطاهای موجودی و/یا نرخ ارز، یا محاسبات اشتباه وجود داشته باشد.

هر دسته شامل چندین حساب کوچکتر است که مشخصات مالی یک شرکت را تجزیه و تحلیل می کند. این حساب‌ها بسته به صنعت بسیار متفاوت هستند، و اصطلاحات یکسان بسته به ماهیت کسب‌وکار می‌توانند پیامدهای متفاوتی داشته باشند. اما چند مؤلفه مشترک وجود دارد که سرمایه گذاران احتمالاً با آنها روبرو می شوند.

ترازنامه حسابداری
ترازنامه حسابداری

اجزای یک ترازنامه

دارایی های

حساب‌های این بخش به ترتیب نقدینگی از بالا به پایین فهرست می‌شوند. این سهولتی است که می توان آنها را به پول نقد تبدیل کرد. آنها به دارایی های جاری تقسیم می شوند که می توانند در یک سال یا کمتر به پول نقد تبدیل شوند. و دارایی های غیرجاری یا بلند مدت که نمی توانند.

ترتیب کلی حساب ها در دارایی های جاری به شرح زیر است:

نقدینگی و معادل‌های نقدی نقدشوندگی‌ترین دارایی‌ها هستند و می‌توانند شامل اسناد خزانه و گواهی سپرده کوتاه‌مدت و همچنین ارز ثابت باشند.

اوراق بهادار قابل بازار، اوراق بهادار حقوقی و بدهی هستند که بازار نقدینگی برای آنها وجود دارد.

حساب های دریافتنی به پولی اطلاق می شود که مشتریان به شرکت بدهکار هستند. این ممکن است شامل ذخیره حساب‌های مشکوک باشد زیرا ممکن است برخی از مشتریان بدهی خود را پرداخت نکنند.

موجودی به هر کالایی که برای فروش موجود است، اشاره دارد که به کمترین قیمت تمام شده یا بازار ارزش گذاری می شود.

هزینه های پیش پرداخت نشان دهنده ارزشی است که قبلاً برای آن پرداخت شده است، مانند بیمه، قراردادهای تبلیغاتی یا اجاره.

دارایی های بلند مدت شامل موارد زیر است:

سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت به اوراقی گفته می‌شود که در سال آینده تصفیه نمی‌شوند یا نمی‌توان آن‌ها را نقد کرد.

دارایی های ثابت شامل زمین، ماشین آلات، تجهیزات، ساختمان ها و سایر دارایی های بادوام و عموماً سرمایه بر است.

دارایی های نامشهود شامل دارایی های غیر فیزیکی (اما هنوز با ارزش) مانند مالکیت معنوی و سرقفلی می باشد. این دارایی‌ها معمولاً فقط در صورت تملک در ترازنامه فهرست می‌شوند نه اینکه در داخل توسعه پیدا کنند. بنابراین ممکن است ارزش آنها به شدت کمرنگ شود (مثلاً با در نظر نگرفتن یک لوگوی شناخته شده در سطح جهانی) یا به همان اندازه زیاد اغراق شده باشد.

بدهی ها

بدهی عبارت است از هر پولی که یک شرکت به اشخاص خارجی بدهکار است، از صورتحساب هایی که باید به تامین کنندگان بپردازد تا سود اوراق قرضه صادر شده برای طلبکاران تا اجاره، خدمات آب و برق و حقوق. بدهی های جاری ظرف یک سال سررسید می شود و به ترتیب تاریخ سررسید آنها فهرست می شود. از سوی دیگر، بدهی های بلندمدت در هر زمانی پس از یک سال سررسید می شوند.

حساب های بدهی جاری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

بخش فعلی بدهی های بلند مدت

بدهی بانکی

بهره قابل پرداخت

دستمزد قابل پرداخت

پیش پرداخت های مشتری

سود سهام قابل پرداخت و غیره

حق بیمه های به دست آمده و دریافت نشده

حساب های پرداختنی

بدهی های بلند مدت می تواند شامل موارد زیر باشد:

بدهی بلندمدت شامل هرگونه سود و اصل اوراق قرضه صادر شده است

بدهی صندوق بازنشستگی به پولی اطلاق می شود که یک شرکت ملزم به پرداخت به حساب های بازنشستگی کارکنان خود است

بدهی مالیات معوق مبلغ مالیاتی است که تعلق می گیرد اما تا یک سال دیگر پرداخت نمی شود. علاوه بر زمان‌بندی، این رقم تفاوت‌های بین الزامات گزارش‌گری مالی و نحوه ارزیابی مالیات، مانند محاسبات استهلاک را تطبیق می‌دهد.

برخی از بدهی ها خارج از ترازنامه در نظر گرفته می شوند، به این معنی که در ترازنامه ظاهر نمی شوند.

حقوق صاحبان سهام

حقوق صاحبان سهام، پولی است که به صاحبان یک کسب و کار یا سهامداران آن نسبت داده می شود. همچنین به عنوان دارایی خالص شناخته می شود زیرا معادل کل دارایی های یک شرکت منهای بدهی های آن یا بدهی هایی است که به غیر سهامداران دارد.

سود انباشته، سود خالصی است که یک شرکت یا مجدداً در تجارت سرمایه گذاری می کند یا برای پرداخت بدهی از آن استفاده می کند. مابقی مبلغ به صورت سود سهام بین سهامداران تقسیم می شود.

سهام خزانه داری سهامی است که شرکت بازخرید کرده است. می توان آن را در تاریخ بعدی برای جمع آوری پول نقد فروخت یا برای دفع یک تصرف خصمانه رزرو کرد.

برخی از شرکت ها سهام ممتاز صادر می کنند که در این بخش جداگانه از سهام عادی فهرست می شوند. به سهام ممتاز یک ارزش اسمی دلخواه (در برخی موارد مانند سهام عادی) که هیچ تاثیری بر ارزش بازار سهام ندارد، اختصاص می‌یابد. حساب های سهام عادی و سهام ممتاز با ضرب ارزش اسمی در تعداد سهام منتشر شده محاسبه می شود.

سرمایه پرداخت شده اضافی یا مازاد سرمایه نشان دهنده مقداری است که سهامداران بیش از حساب های سهام معمولی یا ممتاز سرمایه گذاری کرده اند که براساس ارزش اسمی به جای قیمت بازار است. حقوق صاحبان سهام به طور مستقیم با ارزش بازار یک شرکت مرتبط نیست. دومی بر اساس قیمت فعلی یک سهام است، در حالی که سرمایه پرداخت شده مجموع حقوق صاحبان سهامی است که به هر قیمتی خریداری شده است.

محدودیت های ترازنامه

اگرچه ترازنامه اطلاعات ارزشمندی برای سرمایه گذاران و تحلیلگران است، اما اشکالاتی نیز دارد. از آنجایی که فقط یک عکس فوری در زمان است، فقط می تواند از تفاوت بین این نقطه و یک نقطه زمانی دیگر در گذشته استفاده کند. از آنجایی که نسبت‌های مالی ثابت است، از داده‌های موجود در ترازنامه و صورت درآمد پویاتر و صورت جریان‌های نقدی استفاده می‌کنند تا تصویر کامل‌تری از آنچه در تجارت یک شرکت می‌گذرد ارائه دهند.

سیستم های مختلف حسابداری و روش های برخورد با استهلاک و موجودی ها نیز ارقام ارسال شده به ترازنامه را تغییر می دهد. به همین دلیل، مدیران تا حدودی توانایی بازی کردن با اعداد را دارند تا مطلوب تر به نظر برسند. به پاورقی های ترازنامه توجه کنید تا مشخص شود از کدام سیستم ها در حسابداری آنها استفاده می شود و مراقب خطا ها باشید.

چرا ترازنامه مهم است؟

ترازنامه یک ابزار ضروری است که توسط مدیران اجرایی، سرمایه گذاران، تحلیلگران و تنظیم کننده ها برای درک سلامت مالی فعلی یک کسب و کار استفاده می شود. معمولاً در کنار دو نوع صورت‌های مالی دیگر استفاده می‌شود: صورت سود و زیان و صورت جریان نقدی.

ترازنامه به کاربر این امکان را می دهد که در یک نگاه به دارایی ها و بدهی های شرکت نگاه کند. ترازنامه می تواند به کاربران کمک کند تا به سوالاتی مانند اینکه آیا شرکت دارای ارزش خالص مثبت است، آیا دارایی های نقدی و کوتاه مدت کافی برای پوشش تعهدات خود دارد و آیا شرکت نسبت به همتایان خود بسیار بدهکار است، پاسخ دهند.

چه چیزی در ترازنامه گنجانده شده است؟

ترازنامه شامل اطلاعاتی در مورد دارایی ها و بدهی های یک شرکت است. بسته به شرکت، این ممکن است شامل دارایی های کوتاه مدت، مانند پول نقد و حساب های دریافتنی، یا دارایی های بلندمدت مانند دارایی، ماشین آلات و تجهیزات  باشد. به همین ترتیب، بدهی های آن ممکن است شامل تعهدات کوتاه مدت مانند حساب های پرداختنی و دستمزدهای پرداختنی، یا بدهی های بلندمدت مانند وام های بانکی و سایر تعهدات بدهی باشد.

چه کسی ترازنامه را تهیه می کند؟

بسته به شرکت، ممکن است طرف های مختلفی مسئول تهیه ترازنامه باشند. برای مشاغل خصوصی کوچک، ترازنامه ممکن است توسط مالک یا حسابدار شرکت تهیه شود. برای شرکت های خصوصی متوسط، ممکن است به صورت داخلی آماده شوند و سپس توسط یک حسابدار خارجی بررسی شوند.

از سوی دیگر، شرکت های دولتی ملزم به دریافت حسابرسی خارجی توسط حسابداران عمومی هستند و همچنین باید اطمینان حاصل کنند که دفاتر آنها در استانداردهای بسیار بالاتری نگهداری می شود. ترازنامه ها و سایر صورت های مالی این شرکت ها باید مطابق با اصول پذیرفته شده حسابداری تهیه شده و به طور منظم در کمیسیون بورس و اوراق بهادار  ثبت شوند.

همچنین میتونید با کلید بر روی لینک زیر مشخصات نرم افزار حسابداری پرنس را مطالعه نمایید .

مارا دراینستاگرام دنبال کنید

ارسال یک نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

همچنین ممکن است دوست داشته باشید